Dırmala veya dermale tabiri, ev halkının kışlık et ihtiyacını gidermek için, genelde tosun olarak alınıp kendi evinde kendi eliyle özenle beslenen büyük baş hayvanların,(küçük baş hayvan besleyenler de vardır) kış mevsiminde kesilip, evin kışlık et ihtiyacının giderilmesine dırmala denir.

Bölgede kış ayları çok çetin geçtiğinden, köylerden kesilecek hayvanların gelmemesi ve devamlı bulunmaması yüzünden taze et bulmakta zorlanan yöre halkımız kışlık et ihtiyacını gidermenin yolunu bu şekilde bulmuşlar. Dırmala için hazırlıklar ayrı bir zevk verir. Hemen hemen evin her ferdi, dırmala hayvanına özenle bakar. Evde artan sebze, meyve ve yiyecekler hep dırmala hayvanına yedirlir. Dışarda görülen yiyecekler yada kurumuş ekmekler dırmala hayvanına getirilir. Dırmala hayvanı için karşık samanlar özenle hazırlanır, ( arpa samanı ve merçimek samanı) samanlar karıştırılıp içine arpa, yem veya burçak (kışın) konulur. İyicie bakılan dırmala artık semirmiş, yeteri kadar kilo almış olur. Havalar soğumaya başlayınca ev halkının gözü gibi baktığı ve çok sevdiği dırmala hayvanını kesme zamanı gelmiştir. Kesme zamanında tüm aile ferdi duygulansa da kış şartlarını bilen yöre halkı dırmalayı kesmeme gibi bir lüksü olmadığını bildiğinden içleri buruk bir şekilde olsa da kesilir. O gün, evde et şenliği vardır. Kışa hazırlık için kurulan sobaların üstü etlerlerle donatılır. Etler, kavurmalar ev halkı tarafından afiyetle yenir. Kesilen dırmala etinden yakın akrabalara tadımlıkta olsa gönderilir. Ardından etin hazırlıkları başlar. Et parçalara bölünür, kemiklisi, kemiksizi, yağlısı, az yağlısı, ve yağsızını ayırdıktan sonra kilolarca alınan kaba tuzla iyice tuzlanır. Bir süre içindeki suyu kanı akıtması için bekletilir. Sonra söğüt dallarından yapılmış büyükçe sepetlerde (gerzel) tabakalar halinde üst üste dizilir. Her katmanın arasına iyice tuz serpilir. Eski zamanlarda buzdulabı olmadığı için, etin bozulması ve kokması bu şekilde engellemiştir. Artık etler kış mevsimine hazır hale gelmiştir. Dışarının buz gibi olduğu günlerde cayır cayır yanan sobanın üstüne konan tencerelerde ağır ağır pişen tuzlu etin tadına doyum olmaz.Pişirilecek et, çok tuzlu olduğundan, birgün öncesinden suya konulup tuzunun giderilmesi gerekir. Bu nedenle tansiyonu olanlara tavsiye edilmez bu et. Ama bu damak tadına alışanlar ne pahasına olursa olsun vazgeçemezler. Yöremizde daha çok bulgur üstünde tüketilir. Ama metfune dediğimiz kış türlüsünden şembureke kadar her yemekte kullanılır.

Hemşehrilerimizin kış boyunca afiyetle yemesini ve bu geleneğin sürmesini temenni ediyoruz.