English Arabic German Turkish

Özel Haber

 

  Ana Sayfa     Foto Galeri     Video Galeri     Mahalmi Sözlük     Şiirler     Aydınlarımız     Mahalmi Edebiyatı  
  You are here:  Anasayfa Kültürümüzden Örnekler Dıhın ve Çocukluğumuz
Dıhın ve Çocukluğumuz PDF Yazdır E-posta
Yazar Abdulkadir ALTAY   
Cuma, 20 Mart 2009 17:37

Dıhın (beyaz kuş yemi)

Çocuklukları köyde geçenler bilirler "dıhın" denen bitkiyi. Bu bitkinin gövdesinde şeker özü bulunur. Bunu yemek isteyen çocukların kavgasını her köy çocuğu yapmıştır.
Susuz tarlalarda sık ekilmiş dıhın (beyaz kuş yemi) ve peçik (sarı kuş yemi) bitkisi mecburen seyreltilir ve hayvan yemi olarak kullanılmak üzere eve getirilirdi. İşte bu eve geliş, köy içinde tam bir macera olurdu.

Genellikle akşam üstleri eşeğine veya atına binmiş yorgun argın evine dönen amcaların önünü 3-12 yaş arasındaki çocuklar keser, her kafadan bir ses çıkacak şekilde aynı şeyi söylerler. "Ammo tiyni şek dıhın!" (Amca bana bir dal dıhın ver). Adam atının üstündeki dıhından bir tutam alıp attı mı? işte o zaman büyük mücadele başlardı. Saplarında şeker özü olan bu bitkiyi kapan muzaffer bir komutan olurdu. Hele hele koçan(armuş) bağlamış bir bitki düşmüşse kendine o ayrı bir zaferdir. Nasibine bir şey düşmemiş olanlarda yol üstünde bekler, başka bir amcadan "dıhın" aşırmayı umarlardı.

Dıhın maceraları yalnız bu kadar değildi. Olgunlaşmış ve kocanları ('armuş) toplanmış olan dıhınler tarlalardan sökülüp eve gitirilirdi. Büyükbaş hayvanların yemi olarak vazife görmek dışında baston başı gibi eğri olmalarından, çocukların bastonu yada yarış arabaları olurdu. İki çocuk karşılıklı olarak bu kavisli ucları birbirine tutuşturup lades yapar gibi çekiştirirlerdi. Baston ucu kırılan kaybetmiş diğeride kazanmış sayılırdı.
10-12 yaşalarındaki çocuklarda bu dıhın saplarından kendilerine ıtfınge (Oyuncak Tüfek) yaparlardı. Kimin tüfeği, mermisini (yani odun parçasını) en uzağa atarsa o kazanmış olurdu.
Birde büyüklerin küçüklere bilmece konusu olurdu dıhın;
Athanuv yıc hışın,
E’cınuv yın mırık,
Ahbısuv yıhtırık,
Ekıluv ahtınık... diye.

OYUNCAK SEKTÖRÜNÜN HAMMADDESİ
Kurumuş Peçik saplarından da vırvara (rüzgar gülü), nure kette (üst tarafa kuş tüyü ve alt tarafına alıç ağacı dikeni konularak yapılan oyuncak) ve karasaban gibi oyuncaklar yapılırdı.
                                                            Ebu Hüseyin Haldehî

 

Pazartesi, 13 Temmuz 2009 06:38 tarihinde güncellendi
 

Yorum ekle


Ziyaretçi İstatistikleri

mod_vvisit_counterBugün485
mod_vvisit_counterDün483
mod_vvisit_counterBu Hafta2737
mod_vvisit_counterBu Ay8975
mod_vvisit_counterToplam388525
Şu anda 21 ziyaretçi çevrimiçi
Top