|
ĤA ARAPÇANIN 6.HARFİ OLAN ‘HA’ HARFİ İLE BAŞLYANLAR |
 |
 |
 |
Ĥacar= taş
Ĥacar qatori= katori taşı
Ĥacé= ihtiyaç
Ĥakım= hâkim
Ĥamız= ekşi
Ĥamra=kırmızı olan (müennes)
Ĥar= sıcak
Ĥara= mahalle
Ĥarb= savaş
Ĥarbé=şiş
Ĥarf= harf
Ĥarriyyé= ateş, sıcaklık
Ĥasiyr= hasır
Ĥatab= odun
Ĥavcebé= kaş
Ĥavsalé= havsala, kuşların
Ĥavž= yalak
Ĥayır= ikilem içinde, ne yapacağını bilmez
Ĥažır= hazır
Ĥažiran= haziran
Ĥazzora= bilmece
Ĥebbé= tane
Ĥebıl= urgan
Ĥebi= emekleme
Ĥebiyb=(erkek) sevgili
Ĥebiybé= (kadın) sevgili
Ĥebbovqe= birini sırtına alıp sallamak
Ĥebbıt ıssevde= çörek otu
Ĥeblé= atlama ipi
Ĥecé= 1.hacet, 2. Eşya
Ĥecelé= keklik
Ĥecım= hacim
Ĥecci=hacı
Ĥecciyyé=hacı (bayan)
Ĥedd= sınır
Ĥeed=1. Acı (biber acısı) 2. Keskin
Ĥediyd= demir
Ĥediyŝé= olay
Ĥêfır=toynak
Ĥéfiy= yalınayak
Ĥeffé=kenar
Ĥefte= hafta
Ĥeq= hak
Ĥekım= hâkim
Ĥekiym=doktor
Ĥekiy= konuşma
Ĥeqiybé= heybe
Ĥekuké= yapışan bir şeyi kazımaya yarayan alet. Özellikle ekmek kazımakta kullanılır.
Ĥel= hal
Ĥeleqe=1. Küpe 2. Halka
Ĥelezuné= salyangoz
Ĥeliyb= süt
Ĥelq= tıraş
Ĥemé= kaynana
Ĥemd= hamd, şükür
Ĥemiyr= eşekler
Ĥemlê= eli sarabileceği miktarda ot
Ĥemo= kayınpeder
Ĥenefi=hanefi mezhebinden
Ĥenefiyyé= musluk
Ĥenek= çene
Ĥenuvn=şefkatli
Ĥeps= hapishane
Ĥereké= hareket
Ĥeriyr=ipek
Ĥeriyré= pestil
Ĥerq= yanma, yanık
Ĥerşefé= yenilebilen bir bitki
Ĥesed= kıskançlık
Ĥesené=iyilik
Ĥesıs= uyanık
Ĥesvé= bir kaşık lokma
Ĥeşe= hâşâ
Ĥeşri= bir şeye çok kızılıp o şey usandırırsa kullanılan bir kelime
Ĥeşiyş= hayvanların yediği otlar
Ĥeşiyşé=esrar
Ĥeşu=dolmanın dolgu malzemesi
Ĥevdel= pelte, üzüm suyu ve undan kaynatılarak yapılan bulamaç, pestilin ham maddesi
Ĥevf= korku
Ĥevqe= çukur, su birikintisi
Ĥevdel=pelte ( pekmez, un bulamacı)
Ĥevl= çevre
Ĥevş= yakalama
Ĥey= yaşayan
Ĥeyalla= rastgele, herhangi
Ĥeye= utanma
Ĥeyet= yaşam
Ĥeyf= öç
Ĥeyt= duvar
Ĥeyl=güç, kuvvet
Ĥeyven=hayvan
Ĥeyyé= yılan
Ĥež= kenar
Ĥezbé= kızamık
Ĥeziyq= sıkı, sert
Ĥıbbeyé= 1. Tane 2. Hap
Ĥıbır= mürekkep
Ĥıblé= gebe
Ĥıc= hac
Ĥıcra= hücre, oda
Ĥıdud= sınır
Ĥıdded= demirci
Ĥıfžên=ezberleme
Ĥıfra= çukur
Ĥıfraf= yenilebilen maydanozgillerden bir bitki
Ĥıfrén= kazmak
Ĥıkkén= 1.kaşınmak, kaşımak 2.kazımak
Ĥıkmé=hikmet
Ĥıkkoyé= hikâye
Ĥılbén= sağmak
Ĥılel= helal
Ĥılevé= helva
Ĥılevé= ödül
Ĥılf= yemin
Ĥılqên= tıraş olmak
Ĥılleq= berber
Ĥıllên= çözmek
Ĥıluv= tatlı( erkek)
Ĥılolo bılolo =kendine çukur kazarak toprağa kendini gömerek avları tuzağa düşüren örümceğe benzer canlı
Ĥılli= geçenlerde
Ĥılvé= (müennes) tatlı
Ĥımé= şahsi koruluk
Ĥımeyé= himaye, koruma
Ĥımĥım= dikenli bir bitki
Ĥımıl=yük
Ĥımlén= taşımak
Ĥımmé= ateşli hastalık
Ĥımmel= hamal, taşıyan
Ĥımemé= güvercin
Ĥımmem= hamam, banyo
Ĥımmıs= nohut
Ĥımra= ruj
Ĥımsara= dolu
Ĥınentiyyyé= şefkatli olmak
Ĥınné= kına
Ĥınta= buğday
Ĥıntiyyé= bir buğday yemeği
Ĥır=özgür, serbest
Ĥıram= haram
Ĥırami= hırsız
Ĥırara= 1. Ateş 2. Sıvılardaki çökelti
Ĥırfeşé=yarasa
Ĥırmé= 1.evli erkekler için kadın, eş 2. Hürmet
Ĥıs= ses
Ĥısayé= çakıl tanesi
Ĥıseb= hesab
Ĥıssesiyyé= hassasiyet, alerji
Ĥıssén=1.uyanmak 2. Farkına varmak
Ĥısses= hassas
Ĥıskéyé= kürdan, kürdan inceliğinde bitki sapı
Ĥısrım= koruk (üzümün olmamış, ekşi, hali)
Ĥıttén= koymak
Ĥızın= hüzün
Ĥızqén= germek, sıkmak
Ĥıžnên= kollarıyla sarmak
Ĥıznén= üzülmek
Ĥıvécıp= kaşlar
Ĥıveli= civar, civarında
Ĥıvveqe= çepeçevre sarmak
Ĥiylé= hile, oyun
Ĥilel= hilal
Ĥukuvmé= hükümet
Ĥuvté= balina
Ĥuvşén=koparmak
|
Yöremizde bilinen en eski yerleşimler İÖ 3000 yılında Huriler'e aittir. Huriler'den sonra Mitani halkı,onların ardındada Asurlular yöreye hakim olmuşlardır.Asurluların yönetimine geçen yöremiz İÖ IV.yüzyılın ikinci yarısından başlayarak Pers Kralı II.Keyhüsrev'in,İÖ 331'de İskender'in, onun ölümü üzerine de komutanlarından Seleukos'un egemenliği altına girmiştir. İÖ II. yüzyılda başlayan karışıklıklar sırasında Arami halkı,Abgar Beyliğini kurdu. Aynı dönemde yöremiz Romalılar ile Sasaniler arasındaki bir çok çatışmaya sahne olmuştur. İS 640'ta Ömer'in halifeliği sırasında "İlyas Bin Ganem" adlı Arap komutanı yöreye hakim olmuştur.Böylece köyümüz ve çevresi İslam hakimiyetine girer ve bundan sonra yörede İslamiyet hızla yayılır. MS 692'deki Abdulmelik döneminde köyümüzün bulunduğu yöre Emeviler'in eline geçer. 11.Yüzyılda Selçuklu hakimiyetine giren yöre bir süre sonra Artuklu hakimiyetine girer. Yavuz Sultan Selim'in Doğu Seferi sırasında yöremiz Osmanlı hakimiyetine girer. Osmanlılardan sonra kurulan Türkiye Cumhuriyeti'nin Mardin İlinin Gercüş ve daha sonra da 1994 yılında Midyat İlçesine bağlı bir köy durumuna gelmiştir. Köyümüzün çevresinde eski mağara yerleşimleri, kaya içine oyulmuş mezarlar,toprak altından çıkarılmayı bekleyen KUDİ ve BİR'İNE mevkiindeki harabeler ile önemli bir tarihi geçmişe sahiptir. Tarihi İpek Yolu üzerinde bulunan köyümüz, değişik kavimlerin ve inançların birleştiği bir bölgede bulunmaktadır.Yöremizde Müslüman ve Süryaniler, yüzyıllardır uyum içinde yaşamaktadır. Köyümüzün batı komşusu olan Kıllıs Köyü tamamen bir Süryani köyüdür. Kilisesi ve şarap üretimi ile meşhurdur. Köyümüz ve çevresinde süregelen bazı zanaatlar gelişmiştir. Bunlardan bazı sanatlar Midyat'la özdeşleşmiştir: Kuyumculuk,taş kesme ve işleme sanatı, kilim ve gömlek dokumacılığı,terzicilik, ayakkabıcılık, bakırcılık, demircilik bunların başlıcalarıdır.