|
KEF ARAPÇADAKİ ‘KEF’ HARFİ (İNCE OKUNUŞLU) İLE BAŞLAYAN KELİMELER |
|
|
|
Kafır= kâfir Kahraba=elektrik Kahrabiyyé= tüplü ışıldak Kamira= kamera, fotoğraf makinası Karam= kerem Karm= bağ Karmé= asma Karrat=bazen Kasalayé= kamış Ke’b= topuk Ke’ké= çocuklar için küçücük somun ekmek Kéf= nasıl Kef= 1.eldiven, tokat 2. Bükme Keffiyyê= başörtüsü Kefiyl= kefil Kejjé= bir tutam saç Keef= Büyükçe kaya Kele= zira, çünkü Kem= kaç, ne kadar Keme= gibi Kémıl= tamamlanmış Keleb= azmak Kelb= köpek Kelson= kilot Keen= idi Kenun= eskiden odanın bir köşesine yapılan banyo yeri Kenzé= kazak Kerş= yıkılma Kertoné= karton Kervé= kira Keesé= kâse Kesel= üşengeç, tembellik Kesır= 1.kırma, 2.sapma Kesre= esre Kesuvl=üşengeç, tembel, çalışmaktan kaçan Keşşe= papaz Keşşé= yığıntı Keşşé= çokluk belirtir Keviy= bükmek, ütü Kevkeb= yıldız Kevkelé= dağlarda, tarlalarda özellikle gölgeden korunmak için taşlardan harçsız kubbemsi şekilde örülen küçük barınak Kevmé=küme, yığın Kevn = âlem Keylé=ölçü Keys= taraf(a), yöne Kıb=at Kıbara= büyüklenmek, kibir Kıbené= aşçı, ev hanımı Kıbbé= yumak Kıbbeyé= bardak Kıdo=yazık, zavallı Kıfır= 1.dinden çıkma, 2.kâfirler Kıffar= kâfirler Kıffara= kefaret Kıflé= aile fertleri Kıx= çocuk dilinde pis Kıĥıl=sürme Kıl= ye Kılbıten= kerpeten Kılem= söz Kıllu= hepsi, bütün Kılu fı kıllu= hepsi hepsi Kıls=kireç Kılvé= böbrek Kılyevm= hergün Kımmé= takke, şapka, bere vb. Kındêrip= söğütlü köyü Kınné= gelin Kınnevb=her zaman Kıraha= Kıramé= keramet Kırb= nemli, sıcak Kırdi= Kürt Kırrén= sökmek Kırsıben= Asma ağacının yakacak olarak kullanılan kurumuş dalları Kısdên= besinleri turşu, salamura vb. yöntemlerle saklamak Kısvé=nevresim, mitil, özellikle yorgan için kılıf Kışfen= açmak, örtüyü kaldırmak Kışın=burçak Kıtebé= yazı Kıtéli= içli köfte Kıt’én= kesmek Kıtfén= dikmek, dikiş Kıtıf= omuz Kıtlé= kitle Kıttên= susuzluktan ağzın kuruması Kıttené= keten, sargı bezi Kıvyên= ütülemek Kızbara= kişniş Kiysê= torba, poşet Kiylên=ölçmek Kiylo= kilo Koçer= göçebe Kofé= kulübe, barınak Kox= kümes Komıré= kömür Koné= çadır Ko-pen-yo= ebeyi seçmek için elleri üst üste koyarak kul. Söz (ay- may- kumay) Kor= ateş ocağı Kun= eğer Kura= top, küre Kursi= sandalye
|