|
Arapça - Mahalmi Sözlük (-S-) |
 |
 |
 |
Sabi= genç
Sabuvne= sabun
Sabır= sabır
Sabitaş= onyedi
Sacar= ağaçlar
Sacara=ağaç
Saff= sıra
Safar= yolculuk
Safi= net
Safra= sarı olan
Saĥar= seher vakti
Saĥĥa= sıhhat (öksürene söylenen sözcük)
Saĥıb= sahip
Saĥra= çöl
Saĥuv= havanın açık olması
Sa’ıb= 1. Güçlü 2. Zor
Sakarat= sekerat, ölüm anı
Saqat= özürlü, topal
Saqi’= yanlış olduğunu bilerek sadece kendi bildiğini yapan
Saqiy=içirme, sulama
Salatan= kanser
Salâvat= salât
Salıĥ= salih
Saliyb= haç
Samra= esmer (bayanlar için)
Sanam=put
Sandal=sandal
Sannor= erkek kedi
San’a= meslek
Sar= oldu
Sar’= sara
Sarsor= bir böcek türü
Sator= satır
Savf=yün
Savm= oruç
Savt= ses
Sayd= av
Sayf= yaz mevsimi
Sayım= oruçlu
Sayır= olmuş
Se’e= saat
Se’edé=saadet
Sebeb= sebep
Seb’e= yedi sayısı
Seb’iyn= yetmiş
Sebı’= aslan
Sebğ= boyama
Sebil= sebil, hayrına
Sec=sac
Sed= engel, baraj
Sedeqe= sadaka, hayra verilen yemek
Sedıq= doğru sözlü
Sediq= dost
Sedyê= sedye
Seffud=ince demir çubuk, şiş
Seĥe= alan, saha
Sêĥên= ötmek, çağırmak
Sehbê= dere
Sehım=hisse, pay
Sêĥır= sihirbaz
Seĥleb=salep
Sehricê= büyük su deposu
Sexe= cömertlik
Sexi= cömert
Sexel= oğlaklar, yavru kuzular
Sexlê= dişi oğlak
Sê’ıd= alyans
Seq= ayak
Sêkın= sakin
Sekiy=su verme, sulama
Sekiyné= gemi
Sekkın= dur
Sekté qelbiyyé= kalp krizi
Selcem= şalgam
Sellé= sele, sepet
Selığ= haber
Seliyq= haşlanmış buğday
Sem= zehir
Seme= gökyüzü, gök
Semeké= balık
Semı’ ĥelq= damak
Semmi= besmele çek
Sené= yıl
Sened=senet
Sendé= destek, dayanak
Sendoq= sandık
Serxe= çığlık, bağırma
Seriğe= eni dar, ağız kısmı uzunca olan, bineklerin üstüne konularak yük taşımaya yarayan çuvala benzer araç
Serox= füze
Servé= servet
Sevcê= çalı
Sévır= bilezik
Sévi= düz
Sevq= çift sürme
Sevi=yap
Seyf= kılıç
Seyf u seqe= yıldırım
Seyyıd= seyit
Sedye=1. seyitler,2. imamımız
Seyyyidine= efendimiz
Sıb= dök
Sıbaĥiyye=1. Sabah vakti 2. (evlilikte ilk) sabah
Sıbĥiyyê= sabah vakti
Sıbbar= kaktüs
Sıbbat= spor ayakkabı
Sıbbên= dökmek
Sıbenığ= ıspanak
Sıbbé= hafta
Sıbbên= dökmek
Sıbı’= parmak
Sı’dené= maymun
Sıbĥ= sabah
Sıccedê= namazlık
Sıcud= sücut
Sıcuq= sucuk
Sıcın= hapis
Sıcrên= içinde ateş yakarak ısıtmak
Sıdé= örümcek ağı
Sıddên= kapamak
Sıdır= göğüs
Sıdriyyé= önlük
Sıfar=sarılık
Sıfayê=ana kaya
Sıffara= düdük
Sıfın= mahzen
Sıfır= sıfır
Sıfnéyé= kama, odun kırarken balyozla birlikte kullanılan demir parça
Sıfriyyé= sini
Sıĥabê= sahabe
Sıĥĥa= sıhhat
Sıĥbê= sohbet
Sıĥĥeb= fermuar
Sıĥın= tabak
Sıĥır= sihir, büyü
Sıkkê= pulluk
Sıkek=pulluk, çift sürmeye yarayan, traktöre bağlanan araç
Sıkır= harçsız, alçak taş duvar
Sıkkin= bıçak
Sıkkâr= şeker
Sıkkarayé= bonbon şekeri
Sıkkari= krem rengi
Sıkran= içkili kişi
Sıkut= susma, sessizlik
Sıqt= gerçek
Sıqım=
Sıla= namaz
Sı ılên= sormak
Sılem= selam
Sılemê= 1.selamet 2. Hoş geldin
Sılĥ = barış
Sılfé= elti
Sılxên=deriyi yüzmek
Sılqên= haşlamak
Sıllem= taşınabilir merdiven
Sıltan= sultan, padişah
Sımbılêyê= sümbül
Sımd=ince bulgur
Sım’ên=işitmek
Sımk= kalınlık
Sımsar=simsar
Sımsım=susam
Sımme’e= işitme cihazı (kulaklık)
Sımmeq= susmak
Sımmên= susmak
Sına’a=sanayi
Sındên= destek olmak
Sıngé= süngü
Sınné= sünnet
Sınnên= bilemek
Sınsılé= omurilik
Sıntên= dinlemek
Sıpĥanalla= süphanallah
Sır= esinti
Sır= sır
Sır’a=sürat
Sırfên= harcamak
Sırxên= çığlık atmak
Sırra= göbek deliği
Sırrad= elek ( kum gibi malzemeleri eleyen)
Sırraf=sarraf
Sırq= hırsızlık
Sırreq= hırsı
Sırsır= ağustos böceği
Sıtrên= çarpma
Sıttara= cibinlik
Sıttaş= onaltı
Sıtte= altı
Sıttiyn=altmış
Sıtıl=bakır, kova
Sıtra=1.örtünme, 2.korunma
Sıved= siyahlık
Sıvveq= 1. Çift süren 2. sürücü, şoför
Sıybên=1. isabet ettirme 2. Başına bir iş gelmek
Sıyyad= avcı
Sıyyara= taksi
Sif= bulaşık teli
Six= şiş
Sineme=sinema
Sir=yoğurttaki kaymak tabakası
Siyesê= siyaset
Siyĥên= çağırmak
Siyrên= 1. Olmak 2. doğmak
Siyyar= seyyar
Sqifét ıl beb= kapı üstü kiriş
Sneyneviyyé= kırlangıç
Stabıl= ahır
Stamb= çok sert bir taş
Stoĥ= damın yüzü
Suduselığ=karayılan
Suel= soru
Sufi=sofu
Suqên= sürmek
Susalan=korkuluk, taşları üst üste koyarak yapılan korkuluk
Soba= soba
Soq=çarşı, Pazar
Somya= karyola
Sora=1. resim, fotoğraf 2. Kuran süresi 3.sima
|
Yöremizde bilinen en eski yerleşimler İÖ 3000 yılında Huriler'e aittir. Huriler'den sonra Mitani halkı,onların ardındada Asurlular yöreye hakim olmuşlardır.Asurluların yönetimine geçen yöremiz İÖ IV.yüzyılın ikinci yarısından başlayarak Pers Kralı II.Keyhüsrev'in,İÖ 331'de İskender'in, onun ölümü üzerine de komutanlarından Seleukos'un egemenliği altına girmiştir. İÖ II. yüzyılda başlayan karışıklıklar sırasında Arami halkı,Abgar Beyliğini kurdu. Aynı dönemde yöremiz Romalılar ile Sasaniler arasındaki bir çok çatışmaya sahne olmuştur. İS 640'ta Ömer'in halifeliği sırasında "İlyas Bin Ganem" adlı Arap komutanı yöreye hakim olmuştur.Böylece köyümüz ve çevresi İslam hakimiyetine girer ve bundan sonra yörede İslamiyet hızla yayılır. MS 692'deki Abdulmelik döneminde köyümüzün bulunduğu yöre Emeviler'in eline geçer. 11.Yüzyılda Selçuklu hakimiyetine giren yöre bir süre sonra Artuklu hakimiyetine girer. Yavuz Sultan Selim'in Doğu Seferi sırasında yöremiz Osmanlı hakimiyetine girer. Osmanlılardan sonra kurulan Türkiye Cumhuriyeti'nin Mardin İlinin Gercüş ve daha sonra da 1994 yılında Midyat İlçesine bağlı bir köy durumuna gelmiştir. Köyümüzün çevresinde eski mağara yerleşimleri, kaya içine oyulmuş mezarlar,toprak altından çıkarılmayı bekleyen KUDİ ve BİR'İNE mevkiindeki harabeler ile önemli bir tarihi geçmişe sahiptir. Tarihi İpek Yolu üzerinde bulunan köyümüz, değişik kavimlerin ve inançların birleştiği bir bölgede bulunmaktadır.Yöremizde Müslüman ve Süryaniler, yüzyıllardır uyum içinde yaşamaktadır. Köyümüzün batı komşusu olan Kıllıs Köyü tamamen bir Süryani köyüdür. Kilisesi ve şarap üretimi ile meşhurdur. Köyümüz ve çevresinde süregelen bazı zanaatlar gelişmiştir. Bunlardan bazı sanatlar Midyat'la özdeşleşmiştir: Kuyumculuk,taş kesme ve işleme sanatı, kilim ve gömlek dokumacılığı,terzicilik, ayakkabıcılık, bakırcılık, demircilik bunların başlıcalarıdır.