|
EV EŞYALARI
Taht: Yaz aylarında geceleri üzerinde oturulur ve yatılır.
Lamba (Lambıt ğez): Gaz lambası
Meksenê: Çalı süpürgesi
Zembil: Lastik zembil
Ikvara: Zahire deposu
Debdub: Çamurdan yapılmış, içine tahıl, kuru üzüm gibi ürünlerin konulduğu büyükçe kap.
Den: Pişmiş topraktan yapılmış içine kuru üzüm, pestil, buğday, mercimek gibi tahıllar konulan kap
Tannor: Tandır
Tannor ıhbeys: Ekmek tandırı
Menderune u Kays:Toprak damları bastırmak için kullanılan silindir, log taşı ve onu çekmek için kullanılan kıskac (kays)
Beb u zınduv: tahta kapı ve tahtadan yapılmış sürgülü kilidi
MUTFAK EŞYALARIItfeye: Odun ateşiyle yanan ocak.
Matbahiyê: Tencere
Babbor: Gazla çalışan hava basınçlı ocak
Ğaruf(Yendo):Sıvı çekme aracı. Maklê: Kızartma Tavası. Imsiyne:İbrik. Sıhın(Engeriyê):Geniş Tabak 
Imkeşşê: Süzgeç. Me'ğlekê: Kaşık. Mağrafê: Kepçe. Maklê:Kızartma tavası
Caruvşê: Mercimek, bulgur, un gibitahılları öğütmek için kullanılan el değirmeni
Deng: Bulgur dövmek için kullanılan ve hayvan tarafından çekilerek dönen düzenek.
Imsiyne: İbrik
Meşkê: Keçi derisinden yapılmış yayık
ÇİFTÇİLİK VE TARIM EŞYALARI
Hışeb: Karasaban
Sıkkê: Karasaban pulluğudur.
Niyr u Kılemet: Boyunduruk ve ve koşum takımı
Rahıl: At, eşek, katır gibi yük hayvanlarının sırtına konan semer
Havz: Su yalağı
Mı'lıf: Hayvan yemliği
Kaffora: Yeni iken içine ekmek, üzüm, buğday, arpa konulan eskidiğinde yem, saman konulan hım hım adlı bitkinin ezilip hamur kıvamına getirilmesi ve kap şekli verilmesi sonucu yapılan kap
Cembê: Üzüm, domates gibi taze meyveleri hayvan sırtında taşımak için kullanılan kap.
Sırrad: Harman yerinde, genellikle nohut veya buyuk taneli ürünleri elemek için kullanulan, hayvan bağırsaından yapılmış iri delikli elektir.
 KİŞİSEL EŞYALAR VE OYUNCAKLAR Cerok: Çarık
Nurê Kettê: Kamış sapının üzerine kuş tüyünin dikilmesi ve kamışın altına odunsu bir dkenin yerleştirilmesi sonucu oluşan ve havaya atıldığında dönerek yere çakılan oyuncak.
 SÜS EŞYALARIŞıbriye: Buğday sapından yapılmış süs eşyasıdır.
|
Yöresel Eşyalar
Yöremizde bilinen en eski yerleşimler İÖ 3000 yılında Huriler'e aittir. Huriler'den sonra Mitani halkı,onların ardındada Asurlular yöreye hakim olmuşlardır.Asurluların yönetimine geçen yöremiz İÖ IV.yüzyılın ikinci yarısından başlayarak Pers Kralı II.Keyhüsrev'in,İÖ 331'de İskender'in, onun ölümü üzerine de komutanlarından Seleukos'un egemenliği altına girmiştir. İÖ II. yüzyılda başlayan karışıklıklar sırasında Arami halkı,Abgar Beyliğini kurdu. Aynı dönemde yöremiz Romalılar ile Sasaniler arasındaki bir çok çatışmaya sahne olmuştur. İS 640'ta Ömer'in halifeliği sırasında "İlyas Bin Ganem" adlı Arap komutanı yöreye hakim olmuştur.Böylece köyümüz ve çevresi İslam hakimiyetine girer ve bundan sonra yörede İslamiyet hızla yayılır. MS 692'deki Abdulmelik döneminde köyümüzün bulunduğu yöre Emeviler'in eline geçer. 11.Yüzyılda Selçuklu hakimiyetine giren yöre bir süre sonra Artuklu hakimiyetine girer. Yavuz Sultan Selim'in Doğu Seferi sırasında yöremiz Osmanlı hakimiyetine girer. Osmanlılardan sonra kurulan Türkiye Cumhuriyeti'nin Mardin İlinin Gercüş ve daha sonra da 1994 yılında Midyat İlçesine bağlı bir köy durumuna gelmiştir. Köyümüzün çevresinde eski mağara yerleşimleri, kaya içine oyulmuş mezarlar,toprak altından çıkarılmayı bekleyen KUDİ ve BİR'İNE mevkiindeki harabeler ile önemli bir tarihi geçmişe sahiptir. Tarihi İpek Yolu üzerinde bulunan köyümüz, değişik kavimlerin ve inançların birleştiği bir bölgede bulunmaktadır.Yöremizde Müslüman ve Süryaniler, yüzyıllardır uyum içinde yaşamaktadır. Köyümüzün batı komşusu olan Kıllıs Köyü tamamen bir Süryani köyüdür. Kilisesi ve şarap üretimi ile meşhurdur. Köyümüz ve çevresinde süregelen bazı zanaatlar gelişmiştir. Bunlardan bazı sanatlar Midyat'la özdeşleşmiştir: Kuyumculuk,taş kesme ve işleme sanatı, kilim ve gömlek dokumacılığı,terzicilik, ayakkabıcılık, bakırcılık, demircilik bunların başlıcalarıdır.
Yorumlar
sss(Selam,Sevgi ve Saygılarımla) Alıntı
RSS beslemesi, bu iletideki yorumlar için.